Mijn verhaal - en hoe emotiecoaching me steunde
Als net afgestudeerde jong volwassenen begon ik vol passie en bezieling aan mijn loopbaan in het lager onderwijs in België. De keuze voor dit vak voelde als een roeping en vanuit vreugde en enorme gedrevenheid nam ik daar mijn plek in.
Gedurende de eerste 25 jaar kon ik me niet voorstellen dat ik ooit zou verlangen naar een andere baan.
Tot ik op enig moment begon te merken dat deze job me meer energie kostte dan opleverde.
Toen ik me heel bewust openstelde voor andere opties, kwam er al snel een coachopleiding op mijn pad waarop mijn lichaam helemaal JA zei. Persoonlijke groei en bewustwording maakten al 20 jaar een belangrijk deel uit van mijn leven. Maar nu zou ik er mijn nieuwe beroep van kunnen maken, door ook anderen hierin te begeleiden. De vreugde en de levensstroom die door mijn lichaam bewogen bij deze overweging, waren overduidelijke boodschappers. Vol overgave volgde ik verschillende coachopleidingen naast mijn deeltijdse baan in het onderwijs. Ik stelde me helemaal open, genoot van elke stap, en voelde me dankbaar voor mijn eigen transformatieproces op deze weg. Het timmeren aan dit nieuwe pad bracht me veel vreugde en vooral ook energie, wat nodig was om de combinatie werk, gezin en opleiding te bolwerken.
Mijn plan zag er als volgt uit. Een coachpraktijk opstarten naast mijn deeltijdse baan in het onderwijs, zodat ik na verloop van tijd volledig voor mezelf kon gaan werken. Dat plan kwam echter uit mijn hoofd, terwijl mijn lichaam steeds meer uitgeput raakte van de baan in het onderwijs. Ondanks dat deze job niet meer klopte voor mij, bleef ik me keihard inzetten om toch nog een verschil te maken voor de leerlingen. Als ik heel eerlijk was met mezelf, dan wist ik dat het niet verstandig was om daar te blijven.
Omdat mijn hoofd koos voor zekerheid en veiligheid, moest mijn lichaam wel ingrijpen.
M’n lijf ging helemaal op de rem staan … ik werd ziek … totaal uitgeput doordat ik te lang mijn gevoel had genegeerd. Het was te spannend geweest om los te laten wat ik 30 jaar met hart en ziel had opgebouwd. De erkenning en waardering die samenhing met deze baan. Onderdeel te mogen zijn van een fijn team leerkrachten. De rust in mijn hoofd over het financiële plaatje.
Maar mijn lichaam dwong me om echt te gaan voelen, door al de angst heen. En toen besloot ik het onderwijs los te laten, definitief. Ik gaf me over aan het leven en koos voor onvoorwaardelijk vertrouwen, telkens opnieuw.
Ik keerde naar binnen en gunde mezelf de rust en de zorg die nodig waren om weer aan te sterken. Telkens als er zorgen opkwamen in mijn hoofd, koos ik opnieuw voor vertrouwen … onvoorwaardelijk. Het duurde een jaar voordat ik weer wat energie voelde om voorzichtig stappen te zetten in de richting van mijn droom. Nog 6 maanden later was er (eindelijk) voldoende kracht om Omhelsd in de wereld te zetten.
Dit is waar ik nu sta.
Het blijft spannend, want niemand kan me vertellen hoe de weg er gaat uitzien.
De toekomst zal uitwijzen of er voldoende geld binnenkomt voordat het spaargeld, waarvan ik al een tijdje samen met mijn kinderen leef, op is. Maar alles in mij stuurt me deze kant op, alsof ik geen andere optie heb. De dankbaarheid die ik voel om de levenskracht die weer zo duidelijk door me heen stroomt is enorm, zeker nadat ik het andere uiterste ook ervaren heb.
Wat ik mocht leren in de opleiding tot Emotiecoach, over onze emoties als navigatiesysteem, ging ik voor mezelf tijdens heel dit proces steeds bewuster toepassen. En als dat niet lukte in m’n eentje, dan liet ik me bijstaan door een collega Emotiecoach. Het heeft me gebracht waar ik nu sta en geeft me de moed om elke dag vastberaden de volgende stap te zetten. Mijn emoties blijven mijn gidsen en ik luister dankbaar naar elke boodschap.
“Pas als je de moed toont om je weg te gaan, toont de weg zich aan jou.”
Wil jij ook stappen zetten om je pad van vreugde te volgen, een pad waarvan je voelt dat het klopt voor jou?
Voel je een innerlijke strijd waardoor je jezelf steeds tegenhoudt?
Verlang je ernaar hier voorzichtig maar vastberaden doorheen te breken?
Ik wandel graag een eindje met je mee, zodat de boodschappen van je emoties leidend kunnen worden op jouw unieke pad.
